05 Gru

Planowanie urlopów, wątpliwości.

plan_urlopu

Po informacji, z dnia 28 listopada 2014r o odstąpieniu od sporządzania planu urlopu na rok 2015, jak można było przewidzieć, pojawiły się wśród pracowników głosy zadowolenia jak i przeciwne.

Plany urlopów są sporządzane w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania zakładu pracy przez cały rok.  Plan urlopu powinien uwzględniać wszystkie rodzaje urlopów wypoczynkowych, a więc: bieżący, zaległy i uzupełniający (urlop wypoczynkowy w wyższym wymiarze, do którego pracownik nabędzie prawo w trakcie trwania roku kalendarzowego).

W planie urlopów nie można zamieszczać terminu wykorzystania urlopu na żądanie, gdyż o terminie tego urlopu decyduje jednostronnie pracownik (art. 163 § 1 k.p.). Należy natomiast zaplanować w nim 2-tygodniowy wypoczynek, czyli taką część urlopu, która obejmuje co najmniej 14 nieprzerwanych dni kalendarzowych wypoczynku.

Plan urlopu ustala pracodawca, biorąc pod uwagę wnioski pracowników i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy. Wnioski te nie są wiążące dla pracodawcy, ale może się do nich przychylić (wyrok SN z 20 sierpnia 2001 r., I PKN 590/00, OSNP 2003/14/336).

Wnioski pracowników są  dla pracodawcy wiążące tylko w następujących przypadkach:

  • pracownicy występującej o udzielenie urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po urlopie macierzyńskim (art. 163 par. 3 k.p.),
  • pracownika – ojca wychowującego dziecko, który korzysta z urlopu macierzyńskiego (art. 163 par. 3 k.p.),
  • młodocianego uczęszczającego do szkoły, który występuje z wnioskiem o udzielenie urlopu podczas ferii szkolnych (art. 205 par. 3 k.p.).

Przesunięcie terminu urlopu może nastąpić na wniosek pracownika umotywowany ważnymi przyczynami lub z powodu szczególnych potrzeb pracodawcy, jeżeli nieobecność pracownika spowodowałaby poważne zakłócenie toku pracy (art. 164 par 1 i 2 k.p.)

Jeżeli zakładowa organizacja związkowa wyraziła zgodę, pracodawca nie musi ustalać planu urlopów.
W takiej sytuacji pracodawca ustala termin urlopu po porozumieniu z pracownikiem (art. 163 par. 1 k.p). Oznacza to, że pomimo zwolnienia pracodawcy z obowiązku tworzenia planu urlopów nie może on samodzielnie decydować o terminie urlopów pracowników. Ponadto warto zwrócić uwagę, że na podstawie art. 163 par. 1 k.p. pracodawca w trakcie tworzenia planu urlopów bierze pod uwagę wnioski pracowników, natomiast w razie rezygnacji ze sporządzenia planu urlopów pracodawca ustala na podstawie art. 163 par. 11 zd. 2 k.p. terminy urlopów po porozumieniu z pracownikiem. Należy zauważyć, że obowiązek porozumienia z pracownikiem ma szerszy wymiar niż branie pod uwagę wniosku pracownika. Obowiązek osiągnięcia porozumienia z pracownikami zakłada większą ingerencję pracowników w terminy urlopów niż obowiązek wzięcia pod uwagę wyłącznie wniosku pracownika.

Które rozwiązanie jest lepsze?
Poczekajmy z krytyką – do planowania zawsze można wrócić.